Yoktur senden mutlusu,Ey sade vatandaş!
İdareciliğe talip olma arkadaş!
Belki biraz eziyet çekersin tabanda,
Sorumlulukları taşımaz sın kafanda,

Yapacağın işte, hiç amirin olmasın.
O yaptığın işte, bahane aramasın.
Daima hep, kendi göbeğini kendin kes,
Başkanlığa, Müdürlüğe hiç etme heves,

Ahlaksızın biri, çıkarda tuzak kurar.
Öküzün altında, topal buzağı arar.
Anlatamazsın derdini, Marko Paşa’ya
"ipini kes" derlerse,müfettiş maşaya,

Dersin ki düşmanım yok,Vah! çok aldanırsın.
Etrafında dönenleri, adam sanırsın.
En yakınında bile, çok düşman oluşur.
Dost görünerek ten, etrafına doluşur.

Güçsüzleşmeni beklerler,çullanmak için,
Gözleri var makamında, oturmak için,
Çünkü ürettiysen,para eder nema,
Satacaklar malları, yapacaklar mama,

Benim gibi heveslenme, hiç baş olmaya,
Bazı kurumlar içinde, hizmet yapmaya,
İşini gücünü bırakıp, gönüllü olursun,
Sana kumpas kurarlar, belanı bulursun.

Gel beni dinle de, işine gücüne bak.
Gönüllü işler peşinde, koşmayı bırak.
Günlerini ticaretle, geçireceksin.
Arada tatil yaparak, dinleneceksin.

Ben hiç böyle davranmadım,ömrüm boyunca,
Hatta çok üzüldüm, bu lafları duyunca,
Zaman gösterdi ki, tecrübe konuşuyor.
Sövenle sövülen, yemekte buluşuyor.

Dikkatli dinle! bütün söylediklerimi,
Satır aralarında, eklediklerimi,
Sen işine gelenleri, hep aklında tut.
Aman verme düşmanına , vurdun mu oturt!