1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1544
Okunma
Kör bir kuyuya düşmüşken
Geldi nigehban bir el
O bayıltan renkleriyle; dilerim
Senden essin, o yel.
Varacaktım sahile, lakin
Kaldım ortasında denizin
Geniş zamanlarımdaki duam
Yetişti çabucak, serin.
Ağlasın gökler, titresin bulutlar
Sarsılsın; arş-ı azam
yolunda hapsedilmiş ruhum
Alnım secdede, kapına varam.
Ağıtlar mı yakmak gerek,
Yokluğun hengamında
Baht-ı karayım, Sultanım
Kutlu zaman diyarında.
Sonsuzluğa özlemdir hep
Ta derinlere dalışım
Üflense nefesin bir kere
Belki, yokluğa alışırım.
Şimdi nerdesin diyorum
Mekanını söyle
Ardından bakan, son gözlere
Kapandı mı perde.
Kaçıncı bu gözyaşı
Kaçıncı haykırış
Sunuldu şehadet şerbeti
Etmem artık, aldırış.
Sustu, tüm şarkılar
Sustu, tüm nağmelerde
Bir ben miyim, sanki garip
Sen de hakkın; helal eyle…..
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz