Güzel yurdumun kalbidir.
Onun adı Ankara’dır.
Güzellerin durağıdır.
Yiğitlerin otağıdır.
Bin dokuz yüz yirmi üçte.
Atamızın emri ile
Meclisin kararı ile
Başkent olmuştur ülkeye.
Çık Ankara kalesine.
Dinle bozkırın sesini.
Duy tarihin nefesini.
Gez Gordion müzesini.
Anıt kabir Ankara’da
Fatiha oku orada.
Dönünce güven parkına.
Birazcık dinlen burada.
Kocatepe camisinde,
Gir ibadetini eyle.
Sonra yedinci caddeye.
Leziz yemekler yemeğe.
Buyrun Ankara tavası,
Yanında çubuk turşusu.
Güzel olur kavurması,
Yanında batak helvası.
Şöyle bir kaplıca keyfi,
Haymana kaplıcaları,
Dertlere derman burası.
Çok güzel olur değil mi?
Gez dolaş Roma hamamı,
Beypazarı çarşısını,
Gör Hıdırlık tepesini,
Ye balını, simidini.
Sonra Kızılcahamam’da.
Uğrayıp Kemal paşaya.
Selam ver kahramanlara.
Ülkücüler anıtına.
Hacı Bayram Veliye’ de,
Hacı Bayram Cami’in de,
Yakub’a da dua eyle,
Unutmadan, Arvasi’ye
Evliyalar şehrini gör,
Taptuk Emre’yi de sor.
Ahmet Baba nerededir?
Ethem Baba oradadır.
Kalbin orada kalırken,
Yüreğin pır, pır ederken
Gözler nemli ayrılırken
Dile bir türkü düşerken,
‘’Ankara’nın taşına bak,
Gözlerimin yaşına bak’’.
Hain gene başkaldırmış.
Şu feleğin işine bak.