Benim ellerim küçücük. Hayatın hepsini tutamaz bir anda. Hayata tutunabilmek için başka ellere ihtiyacım var.Yanlış anlamayın aciz değilim, ben sadece çocuğum. Benim ellerim küçücük.

Sokaktaki salıncaklar benim için. Rengarenk, çiçeklerle bezeli…
Ne işiniz var üstlerinde, ellerinizde silahlar ne yapıyorsunuz yanlarında..
Çekilin oradan… kirletmeyin renklerini..
Kovaladığım için kızmayın bana, Sadece çocuğum ben. O salıncaklar benim için.

Zamanın en yakınında açıldı gözlerim. Renkleri, bulutları daha yeni görmeye başlamıştım..Hoyratça griye boyadınız manzaramı. Nerede masmavi bulutlarım, nerede yemyeşil ağaçlarım, nerede bana vaat ettiğiniz hayatım, nerede oyuncaklarım? Bunları sormaya hakkım var çünkü, sadece çocuğum ben. Nerede çocukluğum?

Meleklerle bezeli bir yüzüm var benim. Pespembe olması gerekir, yosun tutması değil…Benim yüzüm küçücük, gözyaşı damlalarının hepsini taşıyamaz…Ne işi var benim küçücük simamda yaşların? Sadece çocuğum ben.

Nerede süt kokum? Barut kokusuyla değiştirdiğiniz..Babam olacaktı benim. Bana çikolata almaya çıkmıştı en son...Ne yaptınız ona? Ne yaptınız babama? Tamam alın çikolatam sizin olsun, bana kana bulanmadan önceki babamı verin..Sadece çocuğum ben, babamı isterim geleceğime…

El kadar bedenim neden yerde? Annem neden benden uzakta? Annemin kolu nerede? Kalbimde neden kırmızı bir delik var? Ben ne yaptım sizlere?
Ben sadece çocuğum, ben ne yaptım sizlere?
Bu sesler ne? Yeter artık kesin şu sesleri. Biri bana yardım etsin.

Susturun bombaları...
Susturun silahları...
Susturun savaşı...
Susturun, susun....
Uyumak istiyorum.
Sadece çocuğum ben, uyumak istiyorum...