AHA DA GELMİŞİM (383)

Aha da gelmişim işte kapına.
Niye geldini de sor diye geldim.
Hiç mi acımazsın bu kurbanına.
Son kez sevenini gör diye geldim.

Böyle geldiğimde bakmayasın hor.
Yüreğimin içi zaten olmuş kor.
Senli sensizliğe alışmak ne zor.
Şu yalnızlığıma yar diye geldim.

Razıyım her şekil beni sevmene.
Bir bakışın olsun gönül vermene.
Şu yüreğince de böyle görmene.
Belki bir ihtimal var diye geldim.

Şu son zamanların devranıyım ben.
Bir sır güzelliğin hayranıyım ben.
Sevda cefasının kurbanıyım ben.
Gönül yarasını sar diye geldim.

İstediğin buydu bak yalnız kaldın.
Yalnız kalınmayı mutluluk saydın.
Sevinirsin belki aha da buldun.
Sevmeye bir artı kar diye geldim.

Çekilmez der idin gurbetin kahrı
Ömür tükeniyor geliyor ahrı.
Gönül ret ediyor artık bu sabrı.
Kabul etmez isen vur diye geldim.

İster peşin hüküm ister mahkeme.
İstediğin hükmü yazdır hakime.
Zayi Ozan yapmış bir muhakeme.
Mezar ne ki dünya dar diye geldim.

İlhan ATEŞ (Zayi Ozan)
Ankara, 30/10/2017 Pazartesi
Yayın : 05/11/2017 Pazar
www.edebiyatdefteri.com/siir/1126056/