Mor mu kızıl mı şafak içimde bir hıçkırık?
Cânanın dudağından düşen son sözüdür cân
Hacil gecelere sor sensizim ruhum kırık
Alnındaki yazgıdır özünün özüdür cân


Ve... Her iç çekişimde, gönül olur perişan
Güne günaydın demek isterim gözlerinde
Alev sarmış lebinde lebim giymez mi zişan?
Yerle yeksan olurum kıyâmet sözlerinde


Yanağındaki gamzen aydınlatır gecemi
Sus pus olsun vâveylam sükûtûna tahassun
Ne şiir, ne de öykü, çözmez yürek hecemi
Sun yangın yüreğini hârda kavrulsun efsûn


Karanlıktan kâinat fecr vâktiyle bölündü
Ne cânan cândan geçer ne cânı cânanından
Mukaddes bir sevdanın ziyası bahş bilindi
Ya Vedûd koru bizi nefsin imtihanından!


Vâv kadar suskun kaldım nûn edep örneğimdir
Be gibi hep tek nokta dengesindeydi sevdam
Sırattan zor sınavda kırığım tırnağımdır
Gayn şüphesizliğinin gölgesindeydi sevdam

Vuslâtı kelam

Hatice Ayşe Hasan

Tahassun-Sığınmak
Efsûn-Büyü
Hacil-Utangaç