HASTANE DESTANI
Hasta olur her insan, hastaneye koşarlar,
Orası bambaşkadır, Allah hep sağlık versin.
Doktor yatacaksın der, nedendir der şaşarlar,
Yatınca o koğuşa, üç öğün tuzsuz yersin.
Uykular gelmez ama uyursan başlar rüya,
Öyle bir güzeldir ki, her taraf olur Ziya!

Melekler koşuşurken, her biri başka yere,
Hastane değil miydi, burası diye şaştım.
Bazıları kenarda, coştukça coşmuş dere,
Yanlarına gidip de, bende sel gibi taştım.
Dedim; uzat kolunu, damar yolu açarım,
Ay! Acıdı dersen de, koğuşuma kaçarım!

Birisi çıktı dedi, burası hastanedir,
Yatakta olmalısın, neden geldim buraya.
Bak karşıda pembe renk, orası pastanedir,
Adam gibi hadi dön, gelme yazı turaya!
Dedim; tetkik olacak, örnek kanı alırım,
Sonuç çıkana kadar, hep yanında kalırım!

Dedi bu adam deli, hasta masta değilsin,
Gördün bu dereyi sen, burada yüzeceksin.
Ama burası yasak, hadi başın eğilsin,
Hemen yatmaz isen de, bizleri üzeceksin!
Dedim bende çağlarım, yüreklere akarım,
Hasta olup yatarsan, sana serum takarım.

Konuşmalar uzadı, burası cennet dedim,
Bazen gerçek değil de, rüyalar daha güzel.
İçlerinden birisi, uzattı elma yedim,
Dünya eli çok soğuk, sıcaktı işte o el.
Dedim; bak ben diz çöküp, gözlerine bakarım,
Saunadan çıktım da, mis gibi de kokarım!

Buraya kadar rüya, ben aniden uyandım,
Sabahın serinliği, penceremden sızıyor.
Oda da birçok alet, sırtıma da dayadım,
Hikâyeler bitmez ki, hayat bizi yazıyor,
Dedim bir gün çıkarsam, şimşek olup çakarım,
Şu ateşli kalbimle, kibrit ucu yakarım!

Ad multiple miyelon, hastalığım sürüyor,
Bunlar Dünya sınavı, zamanı da uzundur.
Yaşam devam ediyor, gün tarihle yürüyor,
Hastanede bekleyen, benim canım kuzumdur!
Bitecek tedaviler, ben sağlığa koşarım,
Bir süre var hayatta, ömrüm kadar yaşarım!
Ömrüm kadar yaşarım.
H.Hakan KURTARAN
03.11.2017-Denizli