Zengin helvasını baldan pişirir.
Arabasın karlı yoldan aşırır.
Hem devletten hem fakirden aşırır,
Nasıl bir açlıksa çalar da doymaz.
Fakirin hakkını alır götürür.
Çıkar meydanlarda kasılır durur.
Birde utanmadan onu hor görür.
Bu nasıl insanlık kimse anlamaz.
Azıcık silkinse, fakir bay olur.
Hakkını yemese o da bey olur
Çalmasa elinden, o da kurtulur.
Bilmez ki bu dünya ona da kalmaz.
Zengin etrafında dalkavuk dolar.
Dalkavuk gelince daha da azar,
Fakir selam verse fakire kızar
Fakirin yanından dostu da kaçar.
Fakirin derdine derman aranmaz,
Sanırlar ki bir terazi kurulmaz.
Hasta olsa yatağında yatamaz,
Doktora verecek para bulamaz.
Derde derman için pekmez bulamaz.
Aç mıdır, tok mudur hali sorulmaz.
Ekmek bulsa ona katık bulamaz
Yoksulun halinden kimse anlamaz.
Çalışır cabalar gece ve gündüz.
Yolu hep çakıldır gidemez bir düz.
Alacaklı gelir derki öbür güz.
Umutlar tükenir çare bulamaz.