Reşadiyeden,Tokat’a
Ağabeyimle çıktık yola,
Vardık Musa pınarına,
Dedi duralım şurada.
Yeşillikler arasında.
Bir tesis vardı orada,
Tam Niksar’ın karşısında.
Çay çok güzeldir burada.
Tokat’la Niksar arası
Sağ yanda Niksar ovası.
Kır kahvesiydi burası.
Tok bir ses buyurun dedi.
Çay söyledik hemen geldi.
Yudumlarken sıcak çayı.
Çekerken nefis havayı.
Seyrederken manzarayı,
Yeşillikler içindeki,
Eşsiz Niksar ovasını.
Gözüm masaya takıldı.
Şehrin delisiyim demiş.
Kendine bu ismi vermiş.
Bu şekilde imza atmış.
Maviye hayranım demiş.
Çok yaşa ‘’Şehrin Delisi’’
Bulmak zor senin gibisi.
Yazıyorum şiirini,
Beni an şehrin delisi.
‘’Bizim maviye olan aşkımız.
Selanik’te açan bir çift gözle başladı’’
- Şehrin delisi.-
Saygılar sunarım sana.
Kurban olayım o aşka.
Herkes böyle deli olsa.
Burda çayın tadı başka.
Bakarken bardakta çaya.
Yaşıyorsun dualarda.