0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1041
Okunma
Zamanın erozyonuna uğramış günümüz insanına ve toplumuna tutulan bir aynadan görülenlerin şiirleştirilişi. Ne yazık ki durmak bilmeyen kimlik kaybı milletin de özünü kaybetmesine yol açmakta...
Şaştım kaldım ben bu işe
Kavanozlar olmuş şişe
Selam olsun kırık dişe
Yaz gününde buza döndüm…
Karpuz aldım kabak çıktı
Has altından çapak çıktı
Tas umarken tabak çıktı
Jelatinden muza döndüm…
Köye şehre çakal dolmuş
Düzenbazlar şaşkal olmuş
Doğru insan sakal yolmuş
Hükmü bodur koza döndüm…
Karıncalar beni soktu
Palavraya karnım toktu
Halden anlar yoldaş yoktu
Yağ üstünde tuza döndüm…
Bu ne haldir aklım şaştı
Yastık içi kara taştı
Meramımız kastı aştı
Teli kırık saza döndüm…
5.0
100% (1)
