Gel gör beni ne haldeyim bilemezsin
Sensizligin acısı o kadar keskin ki
Sanki ölü gibi yaşıyorum hayatı
Hasretinle avutuyorum kendimi
Bir avuç mutluluk yaratmak için
Zorda olsa senin için değer diyorum

Gel gör beni ne haldeyim bilemezsin
Hasretin esiyor başımda duman duman
Senin eksikliğini hissettikce her gün
Gözyaşlarımla büyütüyorum
Içimdeki sensizliğin yangınını

Gel gör beni ne haldeyim bilemezsin
Sensizlik yaşarken ölmek demekmiş
Yüreğimde yavaş yavaş gidiyorsun ya
Beni benden alıp götürüyorsun o an
Bilmediğim uzak diyarlara

Gel gör beni ne olur
Sensizlik yıkıp geçti beni
Dayanacak derman kalmadı
Gel ne olur yaşama sebebim ol

Gel gör beni ne haldeyim bilemezsin
Yarattigin mucizeye baksana
Sensizliğin acısı canımı almadan gel
Ne olur tut ellerimden
Yeniden benim hayat ışığım ol

Eda BABUCCU