ne bir haber var ne de bir umut
beyhudeymiş bu son yolculuk
çıkma karşıma beni unut diyorsun
ben seni unutmak için sevmedim ki

aklım durdu beynim darmadağın
söyle neydi benden alacağın
son kırıntıları da bak tükettin
kalmadı içimde az da olsa bir umut

her an senden gelecek haber bekledim
ümitlerimin köreldiği son noktadayım
kabullendim acı da olsa gerçekleri
böyle mi ayrılmalıydık seninle
kurduğumuz hayaller yarım mı kalmalıydı

hani her zorluğa göğüs gerecektik
isyan ederim ben böyle kadere
söyle neden düştük bu hallere
fazla bir beklentim yoktu hayattan
sadece mutlu bir ömür düşledim
gördüğüm rüya değildi
gerçekti tepeden tırnağa yaşadıklarım
ikimize aitti yastık altında sakladıklarım

olmadı bir tanem olmadı
bulaştırdım yüzüme gözüme
anılar da yaşamak varmış seninle
vicdanım ah bir rahat bıraksa beni
içimi bir kurt gibi kemirmese

pişmanlıklar olmuş diz boyu
aklıma geliyor söylediğin son sözlerin
uyku girmez oldu bak gözlerime
aşk senin için tek perdelik bir oyunmuş
o kadar ustaca oynadın ki rolünü
perde kapandı bir daha açılmamacasına
yaşamak artık haram bana ...





Refik
23 .08 .2017
İstanbul