DÖKÜLÜP SAÇILDIK (339)

Dökülüp saçıldık ezeli yolda.
Yaralandı gönül kalpler kırıldı.
Neler dendi neler hep sağda solda.
Yine de yol bitti sona varıldı.

İnsan bildik öyle gördük beşeri.
Azdan çoğa varıp olduk haşarı.
Başarısızlığı saydık başarı.
Yanlışlar çoğaldı cana karıldı.

Nefis beden ile dolaşır oldu.
Cehalet akılla dalaşır oldu.
İnsandan insana bulaşır oldu.
Bir virüs misali kana verildi.

Usul adap kalkmış argodur sözler.
Mahkemede insan hak hukuk gözler.
Adalet kalmamış eskiyi özler.
Güllerin dikeni tene sürüldü.

Sevgiyi hissettik yürekte gördük.
Beraberce aşka sevgiler ördük.
Mutluluk üzere hayaller kurduk.
Gelecek tükendi düne girildi.

Ömür zaman gibi durmadan akar.
İnsan gidişinin ardından bakar.
Biriken duygular yürekler yakar.
Çaresizlik çare güne örüldü.

Daha neyi desin şu Zayi Ozan.
Tarlalar boş kalmış çoğalmış hozan.
Karamsar ağıtlar yürekten sızan.
Bezginlikler arttı gına erildi.

İlhan ATEŞ (Zayi Ozan)
Ankara,15/08/2017 Salı
Yayın :16/08/2017 Çarş.
www.edebiyatdefteri.com/siir/1111979/