Dağ, tepe kar kış derken dalmıştık sohbete derinden,
Dedi: Arkadaşlar biliyor musunuz insan maymundan!
Kısa bir sessizlik oldu, ortalık soğudu birden.
Nadan gelmiş nadan gider anlamaz ilimden fenden.
Maymunum ben diyene nasıl dersiniz ki değilsin sen.
Lakin: Yalan bize yakışmaz, susmak da olmaz
Haklısınız ne güzel söyledin sen. Anlatayım istersen
Çoğu insan maymun gibidir, daldan dala konarken,
Çoğu var ki taş çıkartır tilkiye kul malını çalarken.

Çoğu akrep, çoğu yılan zehir saçar sürünür.
Çoğu çakal, sürüsü sana gelir dost görünür.
Çoğu köpek gibidir, koşar bir kemiğin peşinden,
Ömrünü feda eder gece gündüz demeden.
Bir kısmı da tavşan gibi korka korka yaşarlar.
Ufak bir ses bir tıkırtı, kaçacak yer ararlar.
Bir kısmı yaban eşeği, soydaşları can verir,
Umurlarında olmaz geçer karşıya seyre dalarlar.
Bunlar içinde birileri var ki sevgi ve aşk doludur.
Şükürler olsun insan olarak yaratıldık biz derler
Kul hakkını gözetirler, kula kulluk etmezler.
İnsan olarak yaratıldık Allah’a hamd ederler.
Yalnız Allah’a yönelir, ondan yardım isterler.