![]() Sevdiceğim...!!!
Geceler de sabah olmuyor artık ,sen gittikten sonra ben yarım kaldım
Yokluğun yüreğimi de alıp götürürken, nefessiz kalacağımı anlayamadım Her yağmur yağdığında, inan kendimi dışarı atmak istiyordum Belki söner kalbimin ateşi diye, ama sönmüyormuş sevdiceğim sönmüyormuş Biraz ferahlatıyor yüreğimi, ama yinede acısı hep kalıyormuş Aşk yazıldığı gibiymiş, sesli başlıyor ama hep sessizce bitiyormuş... Sen gittikten sonra bu şehri yakmak istedim, yakamadım savaştım ama başaramadım ,inan adını bile unutamadım Aslında unutmak diye birşey yok , sadece sensizliğe alışmaya çalışıyordum. unutmak için sevmez ki insan, hep hatırlamak ister sende biliyordun Seninle yaşlanmak sadece; sen benim ol, ben senin olayım istiyordum Çok zor inan; unutmak sevmekten daha zormuş ki, hala unutamıyorum...!!! Bazen çok seversin, yüreğine hep bir kaybetme duygusu yüklersin Kalemin yazmak ister yüreğindekileri, kağıtlara dökmek istersin Hasret ne derin bir kelime ki, göğüs kafesinde bir sızı zannedersin Öyle acıtırmış ki söküp atamazsın, hep birşeyleri eksik hissedersin Mesela mutluyum diyemezsin, çünkü yarımsın ve tarif etsen edemezsin Tarifi yokmuş yüreğimdeki sızının, en kötüsüde telafisi senmişsin Ama yoksun sevdiceğim, hayallerim kimsesiz sokakaklar hep karanlık Sen yanımda olmayınca ,inan yüreğim hep darmadağınık Sevdamızı tüketirken bile, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde Ve birbirimizi sevmenin gururu olmalı yaşadığımız herşey de Ellerin kalsın ellerimde ve sonsuza kadar kalsan ya yüreğimde. Gidersen yıkılır bu kent üzerime, hasretinle yaşayamam ki bu şehirde Bu şiir itirafım olsun, kusursuz bir aşk büyüttüm içimde yüreğimden yüreğine...!!! |