Sözün uçup yazının kaldığı bu finalde
Kasnağında umutları yutan
Kaporasız alışverişti yalnızlık
Öfkeden sonra biriken

İzli hamlelerle buluştu örs
Yani çekicin göğsünden fırlayan hamlesiyle
Yani kınayıcının kınamasıyla
Örgülü bir bağrışmayla yani içine

Adı vuslat bir keyfle yol aldı
Güya eteğinde taş tutmadan koşacaktı gölgesi
Öfke kınından çıkmayacaktı asla

Dazlak bir yamaçtan yuvarlanırken
Haysiyeti, kurdeleli hasletleri
Üzerinde “kırılacak eşyadır” ibaresi
Önemsenmedi kendince de

Gözleri kızıl baktı
Baldan tatlıydı tadı
Utandı sonrasında yüzü kızardı
Acıdan daha acıydı

Bu demde
Çiçeğini tazeleyen gövdesinden indi
Eprimiş dudaklarıyla yutkundu susmasını
Özrünü kavradı kabzasından usulca
Eti kemiğinde titriyordu
Hay dedi aklına
Hay
Ve haylayıp yorgunluğunu attı üzerinden
Silkindi öcünü
Sevmek ısrarlı bir sabır olmalıydı
Yenilmeden ve yenmeden sevgiliyi
Kapısız bir ev gibi
Davetkar ve hoşgörülü

Öfkesini kırdı yen içinde tuttu
Saygın bir muhabbet ancak böyle kazanılırdı
Sabırla ve güvenle kotarılarak hayat
Meydanında salınarak yürümek için aşkı
Israrlı bir sabrın kemiğinde etlenmeliydi