GELİNİM GÖKSEL...

Göç eylemişler Tuzluca’nın Pırsak’tan,
Özlemin dert,gamını indirmiş Göksel,
Kapıları kapatmış,yemekler kursakta,
Söyleyip hatırlıyor da babasın Göksel,
Elleri duadadır ama,anıları çok uzakta,
Lafı bitirince,mezarın başında Göksel...

Maşallahlar olsun,Hacı anası Melektir,
Anadır,babadır her şeylere de denktir,
Konuşunca, hedefi vuran bir tüfenktir,
Olmuştur annesinin de annesi Göksel...

Bacıdan,kardaştan kısmeti de boldur,
Olura da,olmaza da gidilen bir yoldur,
Herkeslerin dertlerine uzanan koldur,
Öz yarasına da merhem olandır Göksel...

Kendi yapar,ister ki başkası da yapsın,
Bilmeyen de gördüğü şeyleri ,kapsın,
Ya iyi bir kul olsun,yada Hakka tapsın,
Bana gam yükü olmasın, diyor Göksel...

En çokta yapılmayanlar,yakmış canını,
Hac’dan gelince de kaçırmışlar, kanını,
Böyle de yazmamışlar, yiğitliğin şanını,
Deyip deyip fazlaca,üzülüyordur Göksel...

Aklına gelenleri tutmaz,diliyle söyler,
Konuşmaya başlar,sıraya dizilir köyler,
Yetişmişleri dururken,dökülür göyler,
Paldır,küldür de lafını söylüyor Göksel...

Sanki bu arada birileriyle bozmuş arayı,
İyisini tanımaz,duymaz, görmez karayı,
Yıkıp da viran eylemiştir,köşk’ü,saray’ı,
Barikat ve engelleri de tanımaz Göksel...

İlk sevdiğidir,ilk göz ağrısıdır Gülbey Ali,
Ele avuca sığmıyor,onulmaz yara misali,
Dert beladan hiç olmuyordur ki mecali,
Onun tüm kahrını,anca çekiyor Göksel...

Sevgi kızı ise ana-babanın ilk meyvesi,
Çok uzaklardan bile, geliyor onun sesi,
Gördüm ve hissetim,Hüseyin de prensi,
Eniştesi Murat’ın da anasıdır Göksel...

Onun her an aklında,Serkan’la-Kezban,
Hayalinde ve dünyasında,ulu bir sultan,
Bu kainatta koparsa,kıyamet gibi tufan,
Gövdesini siper eder,evlatlarına Göksel...

Samet balası yaramaz ama, tatlı belası,
Herkeslerin olmuştur keyfinin kahyası,
Attırmasınlar bence,kafasının da tası,
Küllahı da ters giydirir,adama Göksel...

Şeyhim;Derki ben yazdım olup,biteni,
Güllerin de olurmuş,dallarında dikeni,
Eğer tanımış isem bende gülü,gülşeni,
Zor zamanın insanıdır,GELİNİM GÖKSEL...

Nurettin GÜLBEY
Saat : 22.23
30.07.2017