4
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1250
Okunma
Denizler mürekkep, ağaçlar kalem
Seni anlatıyorum
Seni yazıyorum fırtınılara.
Seni seyrediyorum...
Buğulu bir camın ardına buran ayışığı odamdan.
Seni görüyorum yanlızlığıma bakarken
Sadece seni sevgili..
Sadece seni...
Sevinçlerimi eliyorum
Hüzünlerimi tüketmeye çalışırken
Belkide umutlarımı
Belkide seni eliyorum hayatımdan
Belkide....
Kimbilir ?
Seni hayallerimle süslüyorum sevgili
Terk ediyorum, terk ediliyorum...
Kimi gülüyor, kimi hüzünleniyorum
Yine de vazgeçemiyorum senden
Sana sığınıyorum her defasında
Limanım oluyorsun sen benim
En fırtınalı engin dalgalarda
Alabora olmakdan kurtarıyorsun
Ne tuhaf değil mi? Sevgili...
Bunları sana yazdığımı bilmiyorsun
Sevgimin büyüklüğünü görmüyorsun.
03/05/2008
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.