hazırım…
dokunmadan omuzlarına
ve ağırlığına ANılarının
çıkıp gideceğim..

kabul ederek bütün sonuçlarını
asık yüzlerini
ve kirlenmiş önlüklerini
ki düzeltilmeyecek hata olarak
kalacak adıM..

zamir yok
zamAN asılsız.

kulağında çınlayan sesler
odalardan/odalara
çekilen bir gölge.

önündeyim...
hiç karşılaşmadık
burada olacağını biliyordum.

küstün ve değiştirdin
rengini ojenin
küstün ve kestin en derin yerinden
bileğini ki
bir yara açılır/kansız.

sana ait hiç bir şeye
dokunmadım.

kirlettim biraz AKciğerlerini
bana ait olanı
üflerken derinden.

renksizlik ne demek?

ellerim/ellerinken
güçlü dokunuşlar
ve kor gibi dudaklar
biriktirdim iç ceplerimde.

açtım..
sana/zamANa
ki döktüm hepsini
yırtıklarımdan kokun sızıyor
içime..


ışığın yok..
kaybediyorum gölgemi
bileklerimi ve dirseğimi
alçıya alsınlar yüreğimi
bir boşluk
bir boşluk daha şimdi..


çekerken ellerini/ellerimden
çerçevesiz resimlerim oldu
ki sıkarak dişlerimi
çekerek saçlarını kökünden
içimdeki sesleri kırıyorum
bir bir..

seni öldüremiyorum..


dağılıyorum/dağlanıyorum
gömerek yüzümü yastığıma
unutmaya çalışıyorum
seni ve kendimi...





(...)