Bir aşkı sade sen mi yaşadın, Mecnun,
Bendeki dumanlı başın, derdi, bir kor,
Aslı’nın adı çıkmış, bil ki Kerem’den,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Dağ yamacıdır, yüce olur, çıkılmaz,
Aşklar insanı yorarda, yine bıkılmaz,
Öyle pehlivandırki, kolayca yıkılmaz,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Ben gibi bakanı yok, kimseler bakmaz,
Kimisi, elli kız götürür, kafaya takmaz,
Aşklar vardır, beni yaktığı gibi yakmaz,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Mecnun senin ki aşk mı ki? Sadece destan,
Gördün mü için de, o olan, pembeli fistan,
Eridin mi yağ gibi, koca bir ömür, yastan,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

İçin de fışkırmayı bekleyen, neyin vardı,
Misk - amber kokusu ile ruhumu sarardı,
Onunla olduğum kara kışlar, bana bahardı,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Mecnun demişlerde, hikayesi sevda,
Okuduk – dinledik, görmedik fayda,
Bekle dediler döner, günleri say da,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Aşk var, aşk cık var, kanıp - kandırmaca,
Seninki destan ise, benim ki bir bulmaca,
Bana ettiğini bir bilsen, resmen yormaca,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Sevdiğimi bilir, sevmediğini sezdirir,
Ya dellere atar, ya çöller de gezdirir,
Benim gibi belki, o, kimleri bezdirir,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

İşte Mecnun gardaş, aşkım bundan ibaret,
Sevda illeti sana mı geldi, beni de fark et,
Kavuşmak istedim çok, olmuyor kısmet,
El sormaz halimi, bari, sen sor…

Veysel Kimene
Sevda Şairi
(Kemal Yenice)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.