ben sana her gün
baştan başlıyorum..

bak bugün onlardan biri
ben sana
bugün yeniden başlıyorum..

garip bir güç içimde
ve bir soğukluk ruhumda..

onlarca cinayet işliyorum
ellerimde kan lekesi
oldum olası
yakıştırıyordum parmaklarıma
kırmızıyı..

kırmızı olmamın
bir anlamı oldu şimdi..

ben sana bugün
yeniden başlıyorum..

kahvaltıda uzanırken zeytine
ani bir hareketle vazgeçiyorum..

çay içmedim bugün
bir bardak portakal suyuyla
senden uzaklaşıyorum..

ben sana bugün
yeniden başlıyorum..

bir yokoluş masalı
yazamadım daha..

ilk satırlarımda
uykuya dalıyorum..

nokta koyarken sana
gece bitiyor
yeniden günaydın diyor
birileri birilerine..

ben hangi aydınlığa
gülümseyeceğim
biraz şaşırıyorum..

ben biraz karıştırıyorum..

belki de yazmamalı ellerim
dillenmemeli yüreğim..

ben bugün
baştan başlıyorum işte..

hiçbir soru
cevaplandırılmak için sorulmazken,
aradığım cevaplara
keskin soruların,
sorguların bulaşıyor..

gözlüklerimi silmeliyim
uzak durmalıyım
gerilimi yüksek haltlardan,
hatlardan..

ve önem vermeliyim
trafik ışıklarına..

kırmızı/ dur ve sarı/ bekle ki
ben ne siyah nede maviyim..

iki rengin arasında
hiçbir yerdeyim..

gece ile gündüz arasında..

ranzaların çatlaklarından sızıp,
alüminyum kapılardan geçip
kendimi evin bodrumuna atacağım..

sinirsel elementler bunlar
tadı bulaşırken
beş duyu organına inat
metalik..

dudağımın kenarında
çelik tozu

ve kokun
dokun

ellerin..
en çok güvendiğim andır..

(senin gibi)

buz tutmuş tenin
kaydım..

tenimde
ilkel kavimlerin kokusu
en ilkel sürtünme
avuç içlerimde
çarparken sana
dağılırken tektek
ve ıslak
ve ağır ağır..

(benim gibi)



(...)