5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
869
Okunma
Hüzün sağıyor gecenin parmakları isteksizce zamandan
Kırılgan ve ürkek, ay ışığında asılı kalmış gözlerim
Yılgınlığını taşıyor en derin ummanın ıssızlığından
Ne bir sesi, ne bir esintisi var, bitkin gülümsemelerim.
Ah! Dudaklarının kıvrımlarına yerleşir hüznüm, kıyamam!
Oysa gülmeli hep ahu gözlerin, nevbahar kokulu rüzgâr
Bir deli yağmur sevdan, avuçlarımdan kayar gider tutamam
Solgun renklerime inat, gökkuşağı giyinmiş yılların var.
Doğar mı, yalnızlığın karanlığına gözlerinde ki ışık?
Yitirmek korkusu mu, kabullenişim bitimli sevdaları?
Acımasız son ürkütmez, yaslı gönlüm gitmelere alışık
Hazan’da ne kadar yaşatılır ki rengârenk bahar dalları.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz