Herkesin hayatına ortak olurken bir eş
Ben ise günden güne karalar bağlıyorum
Ömür ziyan içinde bütün günüm keşmekeş
Şu sefil yaşantıma mutsuzluk sağlıyorum


Günü birlik hayatın neresinde kârım var?
Eller gülüp oynarken benim ahuzarım var
Nerdedir o sevenim hangi kalpte yerim var?
Sabrederek yıllardır gönlümü eğliyorum


Ben mi sevilemedim yoksa onlar mı değmez?
Vakti mi değil bilmem üstüme güneş doğmaz
Yaşadığım hasretlik hiçbir kedere sığmaz
Dertler sınır tanımaz gam ile çağlıyorum


Dünyada yaşanmayan ahrette yaşanırmış
Mevlam sevdiği kula iyilik düşünürmüş
Kabuk bağlayan yara illaki kaşınırmış
Oysaki ben şu gönül yaramı dağlıyorum


Ne yazık ki giderek yaş kemale eriyor
Hayat ne tükeniyor ne de huzur veriyor
Ne zaman umutlansam karamsarlık sarıyor
Bendeki bu talihsiz kadere ağlıyorum

Murat Gökçe Karsî
30.06.2017