Bayram, herkes gülerse bayramdır

Hiç sevemedim ben bayramları

Birinci perondakiler sırtlan gülüşleri ile,
el sallıyorsa elleri nasırlı babaya
yatağının başında kırmızı pabucu olmayan kız çocuğunun
sicim gibi yaşları dökülüyorsa yanaklarına
analar, evlat yerine soğuk taş basıyorsa bağrına
taş duvarlar ayırıyorsa can ile cananı
zulüm süslü püslü kırıtıp, göz süzüp
endam kırıyorsa pezevenk gülüşlerde
kardeş maviler basmıyorsa bağrına barışın imgelerini
yoksul acıların bahçesinde açmıyorsa gül
eksik olsun

bayram sabahı
tereyağlı baklavayı kaçamak bakışlarla
vitrinlerde seyrediyorsa işçi çocuk
tam uyluk kemiğinden vuruluyorsa umutları
kimine samur kürk
kimine kambur oluyorsa
bayram dediğinin
dön bak
hayatın incinen yerlerine
bak
sahiden bayram mıdır?

Tek kanatlı kuş uçamaz
hüzün atlasından yaprak düşer
bütün sokakları bayrama çıkmayan kentlerde

İç/sel kanamalara mavi kantaron bastım
dört başı mamur bayramlar sardım mendile...
_£.£rsoy_(240617)