0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1115
Okunma
Yalnızlığıma inat, üstüme geliyor duvarlar
Sen yoksan neye yarar, bu şehir artık bana dar
Şu gökyüzü mavi mi senin gözlerin kadar?
Aşk çeşmesinin suyu mu beni cayır cayır yakar?
Suskunluğum sensizligin karanlığına alışık
Zaman akıp gidiyor, günüm gecem karışık
Kör karanlıkta sendin bana yol gösteren ışık
Sensizligin rengi olmaz, sevenin yeri dolmaz
Gün doğar pencereden, ümitler asla solmaz.
Irmak olup aksa da, geçse de önümden zaman.
Hayatlar değişir ama aşk yarası kapanmaz.
Önüm, günüm, gecem yok; dön gel artık sensizim
Bu uçurumdan bir el, kurtarsa beni ansızın
Elim kolum bağlanmış, gücüm yok dermansızim
5.0
100% (2)