4
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
983
Okunma
Aşk öyle bir illettir ki, uğrarsa
gönül köşküne
Yerle yeksan eder seni, harabeye
çevirir yüreğini.
Feleğin şaşar, cehennem
gömleğini giyersin.
Hep hüzünle beslenir, ekmeği
aşı özlemdir.
İzin almaz girerken, fütursuzdur
çıkarken.
Sessizce yol alır, damarlarında,
gözyaşlarıyla hayat bulur.
Aklın çelişir yüreğinle, seni
çılgına çevirir
Esir alır ruhunu, kezzap gibi
yakar kavurur.
Umut ekersin zamana, eşkıya
gibi çöker sol yanına.
Dindiremezsin içindeki sızıyı,
yalnızlığına gömülürsün.
Ve en sonunda, kendi kendini
yer bitirirsin.
Akıl ermez aşkın işine, posanı
çıkarır sinsice,
Küllerini savurur işi bitince.
*Halide Köksal, 22 Şubat 2014
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz