ÖMÜR DEDİĞİN
Yirmide otuzda iyiydi işim
Şırıl şırıl kanım dik idi başım
Sağlamdı vücudum ağrımaz dişim
Kırkında ellide düşündüm biraz

Elliye dayandım gençliğin sonu
İhtiyarlık oluyor konuşsan konu
Özlemle yâd edip anarken dünü
Hafiften hafiften başlıyor maraz

Altmışlı yaşlara düşünce yolun
Yukarı kalkmıyor tutulur kolun
Dolaşır bu yaşta şakıyan dilin
Kemale erince çoğalır garaz

Yetmişe dayansa zorluyor beden
Sürünür yollarda ceylanla giden
Adımlar kısalır bilmezsin neden
Görenler sanırlar bu bir ‘’araz’’

Sekseni görürsen şükreyle hale
Elin ayağın da tutarsa hele
Köyüne gitmeli çıkıp da yola
Dalından koparıp yemeli kiraz

Bozırî doksanı görürsen eğer
Ağrıya sızıya sabreyle değer
Çokları görmeden gidermiş meğer
Çekilmez fazlası dahası ‘’gerez’’
Adnan SİVRİ/BOZKIRÎ 07.05.2017