Gürültülü şiir

gecenin bir vakti sırası mıydı şimdi
çok yaramazsın şiir! çok densizsin bu gece...






’ tik tak tik tak tik tak’
yeter be!
sen ne çenebaz saatsin
çıkarır pilini saat katili olurum
tüm zamanar hısmım olur...
bir cinayet teşebbüsü değil bu yazdığım
tükenen zamana inat imtiyazlığım

kalem ’şiir’ diyor, saat ’tik tak’
musluk ’ şıp şıp ’ diyor kapı desen gıcır gıcır

uzaklarda cami avlusuna terkedilmiş bir şiir var / / / / / / / /
şairi piçin teki...
şiir masum sandınız değil mi?

kolayı var, anlatayım öyleyse
komşumdur bu şair...
abuk subuk şeyler yazar
her biri eleme dair...

amma gel gör ki şehri şiirinden kafir / / / / / / / / /


o zamanlar düş/sel bir çığlık var
hem de ortasında gecenin
ne susmak biliyor
ne de doğru notayı
dodiyez başlıyor tüm nâralara, sibemol bitiyor
bu esnada şiir bir oktav yukarıda;
kağıda, kaleme, tüm zamanların şairine
v e r y a n s ı n e d i y o r...

velhasıl-ı kelâm...
bitti diyor şair
pinpon topu gibi bir şiiriniz oldu
gözünüz aydın
şimdi gene final vakti...

şiir! bozma asabımı!

al sana final, susmayı bil artık / / / / / /
işte bitti sayın okur, bu şair de böyle halı gibi şiir dokur
gürültüsü çok oldu, gidip aldım camiden
şu kafir şiiri
saat sustu artık...

dokunma yalanıma, kan kaybediyor dilim...




şairi teferruat mevzuu şiir