0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1256
Okunma
Kendime bir yol bu ; ve sadece ölülerin gördüğü
çok eski bir yalnızlığın kendini ihbarı gibi
biliyorum kendimi, ve o yüzden ölüyorum
sen intihar zannediyorsun
senin şans dediğin bir oyunun son taş’ıyım belkide
her gece ve her gündüz boş duvarların ardında
yine son, yine karanlık, yine ; ve binlerce dua
kendi düşüncelerimde buz mavisi bir sessizlik
belki de hep yaptığım bir saçmalık
belkide yaptığım delilik
belki saçlarını öpmek gibi bir hasret bu
belki yalnız ölür insan belki sessizlik ...
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
