Türkiye’m dünyanın göz bebeğisin,
Dile kolay değil Övgün Türkiye’m.
Cihana hükmedeni bir görmelisin,
Toprağında; şüheda kanı Türkiye’m.

İç dış düşmanların gözleri çıksın,
Sınırlarda Mehmetçikler haykırsın.
Her kuşkuda millet ayağa kalksın,
Hayalleri yere batsın Türkiye’m.

İmanlı Türk sevgin ile yoğrulur,
Eğri olan muhabbetle doğrulur.
Bir memleket ilim ile yol bulur.
Elif gibi dik dururuz Türkiye’m.

Vatan sevgiside imandan gelir,
Bu vatanın evlatları çok iyi bilir.
Tüten ocaklarda canlar sevilir.
Besmeleyle başlar eller Türkiye’m.

Bütün yerler bölge bölge güzeller,
Şairleri yazmışlar şiirlerle gazeller.
Hasretinden türap oldu yâd eller,
Vermem seni dünya gelse Türkiye’m.

Bu dünyada varmı başka İstanbul?
Diğer ismi onun Şehri İslam bol.
Gezmek istiyorsan gel seferi ol,
Dünya kültür başkentidir Türkiye’m.

İç Anadolu yiğit Seğmenler yurdu,
Yoksul millet birlik oldu yoğurdu.
Türk anası koç yiğitler doğurdu,
Başkentimiz Ankara’dır Türkiye’m.

Karadeniz kuzeyimin yeşil örtüsü,
Ormanlarda çoktur bitki börtüsü.
Kestanenin fındığın çayın öyküsü,
Türkü olur dile gelir Türkiye’m.

Egede üzüm incir yetiştirir efeler,
Daha sayamadığım türlü meyveler.
Denizde yüzüp Efesleri gezmeler.
İzmir inle pek güzelsin Türkiye’m.

Doğun yayla yazın, kışların soğuk,
Dağlarda bulunur yüzlerce koğuk.
Dadaş vatan hainini ininde boğuk.
Sarıkamış şehitlere mekân Türkiye’m.

Akdeniz’i anlatmadan geçemem,
Hataylıyım yetim ağlar gülemem,
Muhacirmiyiz ensarmıyız bilemem,
Adanalı yağız olur Türkiye’m.

Mehmedim seni övmekten aciz
Kıyamete kadar kalasın aziz
Bir selvi altında yatar kabrimiz.
Seni sevmeyenler ölsün Türkiye’m.

Mehmet Demirel