Haklının yandında durmak yürek ister yürek
Benimkinin yanında, küçük kalır Tendürek
Şarkın dilinden düşmüyor, kuru sıkı laflar
Verin gitsin! Atların hoşuna gider yulaflar
Sen önce kendi kapının önünü temizle
Yarışamazsın cennet misali Ceneviz’le
On bir yılda bir kazığını yemedim gavurun
Siz »Dürüstüz. Adiliz!« niye laflar savurun
Kırmızı ışıkta durur gavur gördüklerin
Mümindi ezip de defterini dürdüklerin
Dünyada ne çektiysem bizimkilerden çektim
Onlar lafta yalan; ben hakikkatte gerçektim
Terörist, herkesi kendi gibi bilirmiş, bil
Ben özde Habilim sen de eli kanlı Kabil
Zavallı Donkişot boşa yaşamış gurbette
Hamasetçi göz, güneşi göremez elbette
En büyük kazığı da kendi ırkından yemiş
Ardından herif, sadakallahül azim demiş
Bunların şerefi yok, bakma yeminlerine
Hakka iman da yok aldanma aminlerine
Hani siz, dindarlar korurdunuz kulları
Cariye almak için, beklersiniz dulları
Kapının önüne koyarmış pezevenk hacım
Hani içten diyordun kadına anam, bacım
Ne oldu oruspu çocuğu, değiştin birden!
Çıkamayacaksın cehennemdeki kabirden
Yüce Allah, muhtaç etmesin insafınıza
Yemin ederim durmam camide safınıza
Sizin dininiz size, benimki de banadır
Vicdanımın adımı, adaletten yanadır