Sen üzülme!
Derdin,tasan bana gelsin
Vuracaksa felek gelip beni vursun
Görsem dayanamam,gözündeki tek bir damla yaşına,
Acının seline kapılırım,sakın sen üzülme.

Yanımda olmasan da hep mutlu ol
Gülüşün hasretimin mükafatıdır
Her mevsim bahar gibi geçsin ömrümden
Saçlarında papatyalar filiz versin
Gözlerin ay ışığı gibi parlasın
Ben uzaktan uzağa Mehtap’ı seyreder gibi,dalıp giderim.

Sen benim en büyük tutkumsun.
İçtiğim su gibi,aldığım nefes gibi gereklisin bana
Lügatımda senden başka kelimem yok
Gecem sen, gündüzüm sen
İnan senin için ölmeye hazırım ben

Sen üzülme! Ne olur
Yitip giden ömrümün tek sığınağı sensin
Hüznün kabuk tutmaz bende
Sen de açılırsa bir yara
Acısını ben duyarım, ben yaşarım can
Sen üzülme! Inan buna dayanamam.


Tut ellerimden,sarıl sıkıca
Dinsin bu üşümelerim,bitsin bu hasret
Yalnızlığın vurmasın başıma
Ey Sevdam
Ey Yüreğimin sönmeyen ateşi
Senin varlığın yaşama nedenimdir
Bunu unutup sakın üzülme

Mehtap