Az kalmıştı oysa
Gözlerimden hüzün yağmurlarının
Çekilmesine…
Bulutların başka diyarlara göç etmesine
Umutlarımın hayallerime yetmesine
Az kalmıştı oysa…

Az kalmıştı oysa
Ocakta çayım
Saksılarda menekşelerim
Beklerken yollarını
Kapımı ardına kadar açık bırakmışken
Dinecekti kirpiklerimde asılı kalan yaşım
Ah benim akılsız başım
Az kalmıştı oysa…

Az kalmıştı oysa
Derdimi damat efkarımı gelin yapmak için
Düğün dernek kurdum hayallerimde
Diz çökmüşken nice zamandır
Hani tam ayağa kalkmışken
Tam adım atmaya başlamışken usul usul
Bugün evet bugün
Doğan güneşe bakmışken
Az kalmıştı oysa…

Az kalmıştı oysa
Susan çiçeklerim dile gelmişti
Açmıştı o inatçı orkideler
Hem hazırdı kahveler ocak üstünde
Gelseydin
Neler anlatacaktım sana neler…
Görünen şehrin ışıklarını
Söndürdüm yeniden
Yeniden hüzün dolu şarkılar
Sardı dört bir yanımı
Az kalmıştı oysa…

Az kalmıştı oya
İçimdeki çocuğun tebessüm etmesine
Hadi canım diye eyvallah etmesine
Gönül yarasına
Hicran çırasına
Gecenin karasına…
Gelmeyen yolcu misali
Kar mı yağdı yollarına
Yağmur mu ıslattı umutlarını
Neme lazım mı dedin içten içe
Az kalmıştı oysa…

Az kalmıştı oysa
Neden sorusuna cevap bulmuştum
Onca şık arasından
Aklımın ucundan geçtin de
Kapımın önünden geçmedin mi
Bundan böyle
Hayallerimin örttüm üstünü
Düşlerimi yıllık izine yolladım
Yere düşen bardak
Cam parçalarını emanet etti yüreğime
İyi mi?
Az kalmıştı oysa…
Oysa….

Ali ALTINLI – 11.03.2017
Saat: 14:56