Çok çocuk olsun derler, doğurur düşer derde,
Plansız çoğalırken, aramaz derman nerde,
Bakarken üzülürüm, oturur yüzü yerde,
Açım açım yazarak, duygu sömürüyolar.

Üst geçitler meskenli, sıralı otururlar,
Verdiğin ekmekleri, yemez de kuruturlar,
Birde yavru kucakta, soğukta uyuturlar,
Açım açım yazarak, duygu sömürüyolar.

Çocuklar eğitimsiz, sokaklarda görülür,
Azcık çalışsın diye, ekmeğe yağ sürülür,
Para kazanmaz ise, bir güzelce sövülür,
Açım açım yazarak, duygu sömürüyolar.

Cuma günleri görsen, camilerin önünü,
Namazdan çıkanlara, çevirirler yönünü,
Sırasını bozanın gösterirler gününü,
Açım açım yazarak, duygu sömürüyolar.

Yaşlı bir teyze bana, dedi ki yolda kaldım,
Önce doyur karnını, hadi git diye saldım,
Ertesi gün karşımda, şaşırdım afalladım,
Açım açım yazarak, duygu sömürüyolar.
*
10.03.2017- Melek Dönmez
İST.