Bir varmış bir yokmuş misaliydi, benim hikayem,
Birinci perdenin bittiğinde hissettim, ikinci perdenin heyacanını,
Adım atarken sonsuzluğa, eşlik eden kalemim ve rahlem,
Bir nehir gibi akıp geçti kalemimden, çocukluğumun zamanı,

Çocukluğumuzda aklımızı süsleyen hayaller,
Üzerinde gemi yüzdürdüğümüz, yağmur damlaları,
Bugün gemiye binip gitti hayaller,
Bana maziden kalan tek şey, çocukluğumun anıları,

Neredesin? Annemin beni sarım diyerek sevdiği günler,
Neredesin? Sükunet içerisinde kalan zayıf çocuk,
Bugünü teselli eden, kalemle kağıda işlenmiş sözler,
Şimdi mi? zaman bir akarsu, geçen günler maziden soğuk,

Sene iki bin sekiz, aylardan kasım,
Üzerimde dolaşıyor, sisli bulutlar,
Günlerden pazartesi, on bir yaşım,
Bir karanlık gibi çöktü üzerime acılar,

Acılarıma şahit sıçrayarak uyandığım geceler,
Tek isteğim hemşire bacı, bir damla su,
Şiir okurlar pencereden, ziyaretime gelen serçeler,
Kaderden bana biçilen dikiş izleri, zalime cehennem kuyusu,

Kolumdan tutup yürüttü beni hayat,
Yavaş yavaş adım atan bir çocuk gibiyim,
Başım dik, ayaklarım yerde, zalime inat,
Dilsiz şeytanları, zincire vuracak gibiyim,

Davamın filizleştiği yer, İmam Hatip,
Sancağımın kalesi, bulunmaz mabet,
Nice Fatihler yetişiyor, nice tarihi katip,
Özünde tekbirler yükselir, derinliğinde sükunet,

Ve zuhur etti müjdeli haber göklerden,
Hediyesi gecelerin, nur topu gibi bir yalnızlık,
Anlat tükenmez aşkını kağıtlara diye, bir ses gelir gaipten,
Mürekkebin iz bıraktığı yerde, hayalden bir kahramanlık,

Dost ki, yaşanmamış anıda, yazılmamış şiirde gizli,
Dostluğun tanımı, gecemde ki mum misali üflesende sönmez,
Benim dostum ki, biraz sinirli, biraz asabi ve gizemli,
O dost ise, nadir yetişip zor bulunanlardan Halit Sönmez,

Elvada, çileyle yoğrulmuş, masum ve zayıf çocuk,
Güle güle, mazinin mirası, kaderin tatlı acısı,
Helal et hakkını, aklımdaki yokluk,
Aleyküm Selam, karanlığın güneşi, fikir sancısı...

ŞAİR: Osman GÖKTAN
(YALNIZ ADAM)