Siyah önlüklü bir çocuk okula giderdi
Çiy kokulu
İğde kokulu sabahlarda
Henüz güneş uyanmışken
Çocukça sevinçlerle koşarken terlerdi
Tatil olunca okul
Bayırlara çıkardı
En güzel oyunlarını oralarda oynardı
Bir hayal kurardı kendi kendine
Büyük bir adam olurdu
Devlerle savaşırdı
Bütün dünyayı kötülerden kurtarırdı
Gün olur
Üzüm bağlarına girerdi
Elmalar çalardı bahçelerden
Aslında aklında olmazdı böyle şeyler
Hınzır arkadaşlarına uyardı istemeden
Oynardı bazen kumlarda topraklarda
Oyuncağı çamurdandı
Evleri topraktan
Ne zevkler alırdı böyle yaşamaktan
Suların çağıltısına kanardı çocuk gönlünce
Bulutsuz bir gökyüzüne bakardı hep
Sis nedir bilmezdi çocuk ömrünce
Yürekleri yakıp kül eden yangınlardan habersizdi
Gün gelecek külle dumanla tanışacak çaresizdi.
04 MART 1995