Seni sordum gecelere
Karanlığın koynundan
Çaldım gençliğimi
Vakitsiz zamanlara işledim
Sensiz vakitleri
Sorma hali ehvalimi
Sorma hangi demde yaşadığımı
Ben zamanı senin gittiğin gün
Durdurdum
Vakit yokluğun
Vakit sensizliğin eziyeti
Yırtarım gecenin zemheri
Yanını seni yorgan diye üstüme çekerim
Hayalin beynimde
Cüsem infilaklar yaşar
Seni düşündükçe
Dinamitler patlar sol yanımda
Sol yanım virane dikiş tutmaz
Sıkıysa hayalini düşüncelerimden çalsınlar
Sıkıysa seni hayal etmemi engellesinler
Bendimi aşar
Patlarım dağ gibi
Helalak ederim
Seni düşüncelerimden
Seni hayallerimden söküp koparacak
Canları
Deli idim divane olu verdim
Çınar ağacıydım
Kolları kırılmış dalları kırılmış
Yaprakları sararmış
Hayattan umutlarını sökmüş
Umutlarını rüzgara savunmuş
Delinin divanenin biri oldum
Söylenecek o kadar çok şey varki
Sana dair
Bana dair
Hasretine dair
Özlemine dair
Yokluğuna dair
Gidişine dair
Bakma böyle yazıp çizdiğime
Kalem yüreğim
Mürekkebi kanım
Yazan ben yazdıran sen
Rodyoda
Benden selam söyleyin şarkısı
Yüreğimde yokluğunun izi
Vefa ararım
Vefalımıydın
Yoksa ömrüme yazılmış
Koca bir yalanmıydın
Gerçek yanını özledim
Yalana dolana
Gitmelerine takılmadığın
Anlarını
Mana yüklü gülüşlerin
Utangaç yanını
Bana ben gibi bakan gözlerini
Yitik yanımın inşa edenim
Vuslata atıp gittiğin gün
Hayatın manasını
Benden çalıp götürenim
Dermanım
Dikiş tutmayan yaralarımın
İalacı
Soluğum nefesim
Hayata bağlanma sebebim
Kesip atın sesimi soluğumu
Yoklukların narası na
Sattın beni
Şimdi yalnızlığım beni dinliyor
Yalanda olsa mutluyum
Yalanda olsa nefes alıyorum
Yalanda olsa gözlerim
Yokluğunun resmine bakıyor
Üfledin
Senle dolu olan ruhuma
Dudaklarından döküldü kelimler
Ve
Yokluğunun idamı
Yokluğunun idam sehpası oldum
Şimdi
Şifa niyetine
Kafama hangi kurşunu sıkayım
Ölüm öpse anlımdan
Korkmuyorum
Desemde yalan
Korkuyorum
Korkum seni bir daha
Hayal edememek
Korkum seninle olan
Anılarımdan kopmak
Korkum toprak olmak değil
Korkum sensiz nefessiz kalmaktan yana
Hey hat
Bu nasıl yara
Bu nasıl dert
Bu nasıl bir hayat
Seven sevdiğine kıyarmı
Seven
Sevdiğine mezar eşermi
Beni ölüm kadar sevdin
Seni ölüm kadar sevdim
Ben yaşatmayı düşlerken
Sen
Ölümleri reva gördün
Çekinme gel
Karadan olan
Mezar taşıma
Sen son kelamı yaz
Öyle bir kelam yazki
Cennet kapıları kapansın
Öyle bir kelam yaz ki
Cehennemin kapılarını aralasın
Ne meleklerin nede yaradan
Afı olmasın ruhuma bedenime
Çekinme yaz
Nasılsa sen beni yaşarken
Öldürdün
Cehennemde yansam
Ne fayda…
Bir tutam gülüşünden
Yüreğime işledim
Nakkaş gibi
Hadi
Şimdi toprağı at sensiz olan
Bedenimin üstüne
Nasılsa
Öldüren sen idin
İlk toprağımı atanım sen ol
Sen…