Ayak izlerine bulanan
Kaç sahra yürür kızgın kızgın sineme
Kırbaçlanarak darbedilen kaç meselle p’aklanır
Dilimin mecazlarında oynaşan Kelile ve Dimne
Avuçlayıp karasını tüm sevdâların
Sürdüm de kirpiklerime
Bilemedim
Daha kaç sen yetecek
İçimin 7 kapılı Cehennem’ine



Ebreheî taşlarla recmederek
Göğsümde helûnlanan Ebâbillerimi
Asân ile şakk eyleyerek
4 Kitab’a el basmış
Her söylemi yeminli dilimi
Ve
Kendi tövbemde boğarak sesimi nefesimin
Gitmeyecektin hani



Kimin yalgın hayali uğruna
Hâra tutup yaktın düşlerimi
Ki
Hâlâ
Köz kokar kirpikleri uykularımın



Sen üşenme yine de
Korkma
Erinme
Aradabir de olsa uğra
Sularını yakmış
Gemileri küstürmüş
Balıklarını kovmuş
İskelesi kırık ahşap limanıma
Olur ya
Hoyrat bir rüzgarın öfkelendirdiği
Usul dingin bir dalga sürükler seni
Sırılsıklam
Zemheri yalnızlığıma



Ahh
Benim
Cemrelere hâmil
Kararsız ayarsız bir Mart akşamında
İçimde yalın ayak koşturan
Kısa paçalı
Dizleri yara yamalı
Bızdık hayta çocuk telâşım
Ahh
Benim
Bağrı yanık
Hatrı kırık hâmuş alfabeleri
Doldurup kartuşuna kaleminin
Memnû bir sevdâ masalına
Dilimi ke’lime ke’lime asan
4 mevsimi karasal hüzn-ü Hazan
12 Ay’ı yetim Ağustos
Ömür cellâdım
Ahh
Benim
Mecnûn uğramamış içimin çöllerini
Kana kana yudumlayan
Leylâî yanım
Bu sabah da
Kimde
Nerede
Aydı günün