![]() İNZİVADAYIM ARTIK...
Masum günahlarını örtüyorum evrenin,
Boş bir girizgâha da düştüğüm şerhi İhbar ediyorum Tanrı’ya: Kaçıncı kuvveti ise aşkın, Kayıp bir nizamda Telaşla giyiniyorum masumiyeti: Sessizliğe konuşluyum yine Gecenin sükûtundan ayrı düşmüş Bir hayalet kimliğinde. Sorup soruşturuyorum hassasiyetimi: Edindiğim mertebemde, Sondan başa adımlandığım benliğin de Şifresini arıyorum istemsizce: Bir yargı iken Cehaletin kayıp durağında Kaçırdığım ruhun kim bilir kaçıncı boş vagonu. Yeter artık yeter, demelerin şiddetinde; Sığındığım görünmezliğin ittifak bildiği bir surede Sadece haykırıyorum tekil kimliğimden Arda kalan hangi istikamet ise: Celp ettiğim dinginliği seriyorum ruhumun rahlesine: Esefle kınandığıma delalet mademki bunca ön yargı, Kandığım değil kanatıldığım tüm rahmetleri Öpüp koyuyorum başucuma. İnzivadayım artık ama asla İnkâr etmediğim; Görüntüm mademki kaygan bir zeminde Dipçiğini kurcaladığım hasret kadar da Devrik bir tümcede konuşlu. Hadi, diyorum istemsizce Oysaki neyi çağırdığım meçhul, Meşguliyetim yine içselleşen bunca hezeyan Merhamet konduruyorum hayatın dudaklarına Aralık kapıdan kayıp giden dünlerimi Örüyorum birer birer Nazenin bir tınıda duyulmazlığımın şarkısı, Paye verdiğim bir gölgede sunumum Hicap yüklü bir nedamet olsa da Katık yaptığım hüzünde saklı adım. |
Paylaşımınız için teşekkürler.
Kutlarım.
................................. Saygı ve Selamlar...