![]() KAYBOLAN YILLARIMKolay sanıyorduk bir başına kadere kafa tutmayı Şu alemde neler vardı gizli saklı yaşanası Taze baharları yaşayacak acıyı tatmayacaktım Kendi kendime yetecek öğrenecektim hayatı Şimdi ellerimde ter yüreğimde ah oldun kaybolan yıllarım Yürümeye çalışıp tozlu yolda çamura bulanmadım Beşeri ilişkileri kır çiçeklerinin kokusu gibi sandım Yüzüme güleni derde ortak deyip candan paylaştım Cehaletimin ilk sayfasıymış saflığım ile aldandım Şimdi gözlerimde vefa yaşları oldun kaybolan yıllarım Kırık dökük mekanlar perişan olmuş insanlar Çıkarları hedef yolları belirsiz saf sırtında yaşarlar Ne ana ne baba gelir akıllarına nede kul hakkı sayarlar İşte önce bunları gösteriyor kader sonradan anladım Şimdi gördüm hayatın çarkında hiç oldu kaybolan yıllarım Büyük çok büyük sevdik zaman sonsuzluk gibiydi Heyecanı kanımızı ateşleyen demlerimiz olmuştu Meyveleri tadımlık değil ömürlüktü bizden biriydi Dünya ayaklarımızın altındayken neden kaybolmuştu Şimdi kahrediyorsun aratıyorsun kendini kaybolan yıllarım Mecburiyeti öğrettin yana yakıla hiç bıkmadan El verdi soy verdi bereketi arttırdı lakin doymadık Sevinçlerimiz oldu acılarımızı unuttuk ardımıza bakmadık Yeni hayatlar paylaştık özümüzle bir olamadık Şimdi tuttuğum hatıra defterimin satırları kaybolan yıllarım Mustafa SARIVADİ 15.02.2017 |
Kalemin daim olsun
_____________________________Selamlar