Sevdin eller aldı, sevdin sana sadece hayali kaldı
Nereye el atsan ellerin hayalin boşluğunda kaldı
Hayatın asırlık bir çınar ağacında kök salmış gibisin
Ama Şimdi dallar yapraksız ve gölgesiz kaldı.

Ne dallarında cıvıldayan kuşların ne de başka bir ses
Ölümü bekleyen bir hayalet sanki bedenin vermiyor nefes
Beyninde anlamsız gürültüler sen ölümün çığlıkları gibisin
Bütün her şeyden uzak bir garip sessizlik kaldı.

Yüreğinde nedensiz kıpırtılar var hala nedir beklediğin
Yaşanmadan bitmiş bir ömür seninki, bu muydu bilmediğin
Sanki özlemlerine gebe ve her an doğumu bekler gibisin
Oysa hazırlandığın yaşamlar hayal denizinde kaldı.

Bir martının kanatlarında uçmak, kaybolmak istiyorum
Başımdaki Kavak yellerinin altında serinlemek diliyorum
Bu dileklerimin nedeni sen, benim için zaman aşımı gibisin
Dilek ağacımda yazılı ismin, artık mazide kaldı.

Bittiğimi kendime nasıl anlatsam da sende duysan sesimi
Sana özlemimi gidermeden önce vermesem son nefesimi
Harabeye döndüğüm bu son mevsimimden habersiz gibisin
Sevda benim neyime diyorum ama gözlerim yollarında kaldı.


Canan Onuş

Harika yorumuyla şiirime can katan değerli kardeşim, İsmail Aydemir’e kalbi teşekkürlerimle.