İkimizde acemi birer aşıktık o zamanlar.
Ne sözler yerindeydi, ne bakışlar
Kapılmış gidiyorduk bir aşkın rüzgarına
Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun,
Bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde.

Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan,
Geriye ne kaldığını bilmiyordum
Neydi bizi böyle darmadağın eden duygu
Seni tanıyana kadar.
Ne sen farkımdaydın benim
Ne de ben senin

Ama farkındaydım yinede
ne zaman seninle olsam,
Tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım sabaha
Şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum,
Hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden.
Ucu yanık mektuplardan az yazmadıım hani

Malumun olsun, ben sende ülkemi sevdim,
Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri,
Ben sende yolları sevdim.
Dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla kaplı yolları.
İkimizde acemi birer aşıktık aslında,
Ve çoğu defa ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık sokaklarda
Bir hüzün yağmuru şimdi
O kırık aşk masalından geride kalan.
Nur Damar
05.01.2017..

Not : şiirimin içinde geçen bir kaç cümleler Nurettin Recberin ( karagül ) adlı eserinin başındaki bir dörtlükten alınarak şiir yazılmıştır...
Saygılarımla