yaşamak mı sensiz kalmak mı zor
gel de bunu sen bana sor
bir bedende iki can gibiydik seninle
kolay mı seni unutmak yok saymak
hele ismini hiç anmamak

aşkını nakış gibi işledim yüreğime
ilmik ilmik nakşettim seni özüme
uğruna ne canlar verilir unutulurmu o gözlerin
bir de üstüne baldan tatlı sözlerin

uykusuz gecelerimde sen varsın
seninle yatıp seninle kalkıyorum
dibe vurmuş serseri mayın gibiyim
anla beni gör ne haldeyim

en ümitsiz anım da yanımdaydın
varlığınla beni sardın kucakladın
an geldi can dostum arkadaşım sırdaşım oldun
ama o kara gün geldiğinde sen yanımda yoktun
ne sen kıymet bildin ne de ben kıymetin

hani bana demiştin ya bir daha arama
son sözünü söylesen bir daha gelmesen de
bir gün özlem bulutları seni de sarar
kim bilir
O taş yüreğin belki de beni anar
işte o zaman çok geç
gemi limandan kalkmış uzaklaşmış olacak
belki de bir daha o limana uğramayacak
sadece bir beyaz mendil sallanacak
benden sana hatıra
ağlarken sen gözlerinin nemini alacak...




01.01.2017
Refik
İstanbul