İçinden çıkılmaz bir hal aldıysa için ,
Bilmelisin ki ;
Dünya bazen acımasız bir yerden ibarettir ey içim !
Ses ver kalbimin sesine ,
Ey ses ver dediğim !

Senin için ...

Duymazlar anlatsan da !
Bırak gitsin sessizler !

Anlamazlar niçin ?

Öznesi kaybolmuş cümlelerle haşır neşir ise için ,
Adımı duyduğunda acımazsa için ,
Aşk`a ,
Aşk`ça yazılsın adım biçim biçim ...


Bomboş bir sayfa kadar aklındakiler de temiz mi ?
Ya kalbin ,
İçindeki dünyanın karışık olduğu kadar
Karmakarışık mı beynin ?
Söylesene !

İçimi anlatmaya kalksam ;
Ağlarsın sebepli sebepsiz neden niçin !

Yokluklarla düşmüşüm boşluklara ,
Boşluklar anlamsızca ..!
Söylediklerim içimden dur korkma !
Kimse bilmeyecek nasılsa ...

Dünya hep sebep sonuç .
Bazen aldığın her soluk korkunç !
Anlamıyorsan onu anlamıyorsa seni ;
Daha çok anlatırsın kağıtlara içindekileri . . .



Seda Koçak | Sedacet-i kelâm