Son sevdiğim
Kal demiştim
Kalmadı
Çekti gitti…

Her kırık testinin bir hikayesi vardı
Aşkın büyülü dünyası yıkıldı gitti.

Yarı arar gözlerim bakındım yoktu
Sevdim ! Ayrılığı gözlerime mil çekti
Hüsran boynumu büktü; Can garip düştü
Dinmez bir fırtınaydı; Savruldu gitti.

Bahçemin o eski güzelliği; Uyandım yoktu
Gönül zenginliğim süsüm ansızın çöktü
Bir gönül ağrısıdır kalem yazmadı
Neden bir insafsız gül idi; Zamansız gitti.

Canan Can’ın içine bir kor düşürdü
Kor ateş oldu; Yüreğimi dağladı
Gönül karalar bağladı; Can ağladı
Bir katre gözyaşı gözlerimden süzüldü; Canan gitti.

Son sevdiğim
Kal demiştim
Kalmadı
Terketti bitti…

Söylenen kırık sazımda bir yanık türkü
Sevdiğim duydu mu ? Duydu duymadı; Gitti.

Gülşen bir tebessümle kalsaydın
Gülfer ömrümde açan çiçek sen olsaydın
Gülcan kaleme sığmayan son sözde kalmasaydın
Gülden yanan gönlümde söylenmemiş türkü sen OLMASAYDIN.