simişim bu ömrün derd-i belasını
çekmişim sifonun girdap-ı helasını
Velakin asıl sevdamın kemirgen faresini
Senin içinden çıkarken buldum

Unuttun çabucak gidince beni
Duydun ahaliden delirmiş biri
içinden sevinirken kan ağlar gibi
teselliyi bahtıma gülerken buldun

olsun,öylede böylede geçiyor zaman
Sevişir gibi yapar ve omzuna yaslanır zaman
sonra buyurgan mısralarından akan
Ömrünü boş yere tükettiğinin haberi olur

Velakin ben o yedi başlı ejder değilim
Körkütük sarhoş ve tıbben obsesifim
olurda bir gün bana koşacak istenci bulursan
ben ne bıraktığın mesih, ne de gizde kalmış bir resifim

Çok kırılganlıklar gördü,biliyorum az kurnaz değilsin
sen yaralarını sarmayı ve kırbaçlamayı da bilirsin
bense kırılan hülyalarımın seyir camlarına
sadece başımı dayayarak yolculuk etmeyi bilirim

Velakin,
ikmişim ben bu kahr-ı ızdırabı
asvalt girdaplarını,yalnızlığımın çıkmaz sokaklarından
ne zaman bir kurt görsem,
alkışlar ve işerim,doğacak çocuklarına!

ben ümit varım
korkularımdan
sen
daha iyisini hakediyorsun çünkü ben sarhoşken sonsuzsun!