Yokluğunun sessizliği aşar geçer bedenimi
Bir hiç uğruna ezdin geçtin beni
Kimsesizdim geldin yardım ettin
Ama ne fayda sonunda bırakıp gittin

Aslında özlemek demek aşk demek deyil
Kimsesizlerin barındırdığı bir şehir
İsterdim yanımda olmanı
İstemekle olmuyor bu koca dünyayı

Bak yine yollarımız ayrıldı
Demek buraya kadardı
Sen o tarafa ben bu tarafa
Engel çok aramızda

Hastalığımın şifası sensin
Aşkımın ilacı gibisin
İlacın içine ne attın
Sen sanıp ben tattım

Her mısramda adın
Her şiirimde ayrı bir tadın
Böyle anlatabiliyorum
O güzel gülüşünü kadın

Günaydın diyemiyorum artık
Gün aymıyor bana bıktık
Bir hikaye anlatki bana
Yazayım seni doya doya

Bakması doyumsuz o gülüşüne
Baktım ben bir kere
Yetmedi,tutamadı eller durmadı
Neden diye sorma çünkü aşıktı

Bu mutluluk az geldi bana
Şiirlerimle beni sınama
Aşık kalbi vurma duvardan duvara
İnan sevdim seni eftelya

Hep mısarma sığdırıyorum hakketmeyen seni
Hep kalbimde yaşatıyorum biten seni bitiremiyorum

(Bu şiirimi böyle bir güne saklamıştım sebebsizce çok mutlu uyandığım bir güne heppinizi seviyorummmmmm)