Her geçen gün daha koyulaşıyor,
Mürekkebi kalbimden sızan kanlar olan kalemim,
Delmeni veriyor aşkın,
Ateşi kalbimde yanan yangında sevgin.
Satırlar son bulmak istese de son bulmuyor gözlerinde!
Hasretin yılları savuruyor bir anda,
Fırtınalara kapılıyor kalbim,
Sağanak bir yağmur ortasında kalıp,
Çaresizce çöküyor dizleri üstüne
Senden haberi bile olmayan şehrin tam ortasına.
İşte o an caddeler boşalıveriyor,
Tüm sokaklar karanlık denilen yalnızlık abasını giyiniyor,
Bir yanardağ gibi yeniden alevleniyor, kalbim
Lavları eritiyor yeniden bedenimi,
Korları eritiyor tüm kaldırımları.
Ve gidişindeki gibi,
Yeniden içine çekiyor beni,
Artık geri vermemek üzere.
Hem kalbinin, hem de bu şehrin esaretinde,
Mazgalları üstüme kapatıp gideceğim.
Çünkü söz verdim ben aşkıma,
Ya siyahlar içinde senin olacağım,
Nede sen olmadan beyazlar içinde toprağın olacağım.

REŞİT ESİN