Ruhumun açılabilir penceresinden sesleniyorum
Ölüm adlı viraja varmadan kaybolan ince bir çizgideyim.
Yüreğimde hırpalanmış sevdaları, ecel terleriyle duruluyorum
Ve seni Elazığ’ın asi kızı, seni son bir kez düşünüyorum.

Sensiz yaşadığım bu ömür denilen serüvenin sonundayım
Vakit, kalbime akort olan hasretinin son demleridir.
Ne yana koşarsam koşayım, sana yakınlaşamadığım yerdeyim
Aramızdaki uzaklık mesafeler değil, kahrolası düşüncelerdir.

Kırdırıyorum, yüreğimdeki adın yazılı mezar taşını
Başka kalplerde, bambaşka zamanlarda öldürmüşsün sevgini.
Gönlümdeki azap, bastıramıyor vicdanındaki rahatlığı
Sen başka sevdaların kabrinde, ödemişsin aşkın bedelini.

Kırıntılarını savuruyorum şimdi, bakışındaki aşkın
Kadere teslim olup, keder zincirlerine vuruyorum kendimi.
Ve bir daha anımsamayacağım seni, ne bugün ne yarın
Varlığını yokluğuna katarak bir elvedaya sığdırıyorum sevgimi.

Hüseyin BERFE