HAYATA SİTEM
Hayata kırgınım, kardeşe hasım,
Bir ömür sürer mi bu lanet yasım,
Yolunda öldüğüm Kardeşim,Bacım,
Dar günümde hatırımı sormadı.

Hiç Babamın hatırası yokmuydu,
Köyde bir ev evladına çokmuydu,
Bir odalık benim hakkım yokmuydu,
Emmilerim çekişmekten bıkmadı.

Ya işleri dertti ya da geçimi,
Yapılan bilinmedi, yakar içimi,
Yaşayan ölüden farkım nedirki,
Bu gariban rahat nefes almadı.

Hayatın ettiği zorluk yüzünden,
Sevgi kelimesi gitti özümden,
İnsanların yanar döner yüzünden,
İnan derdim arttı, hiç azalmadı.

Darıldım olmadı, küstüm olmadı,
Selamı sabahı kestim olmadı,
İyilikten başka kastım olmadı,
Yaptığımı hiç birisi bilmedi,

Menfaat üstünde dönüyor herkes,
Beleşin başına konuyor herkes,
Bir tek beni aptal sanıyor herkes,
Ne derdin var diye kimse sormadı.

Yapayalnız yaşamaktır muradım,
Bir yaradan benim duyar feryadım,
Hani nerde can verdiğim dostlarım,
Sahtelermiş candan dostum kalmadı.

Umutlarım pes eyledi sonunda,
Çok bekledim Azraili yanımda,
Aldı felek,Altı canı birden aldıda,
Erol’umu daha neden almadı.
5.5.2015 Erol Köktaş